Decydujące dla podjętej w książce problematyki jest uznanie wagi pewnego specyficznego kontekstu, w którym występują przedmioty ludzkiego doświadczenia — to rodzaj oczywistości, będącej społecznym wytworem, efektem zbiorowej pracy dokonującej się w konkretnej grupie.Oczywistość społecznego świata jawi się jako element kolektywnego dorobku, stanowiąc tym samym ważny składnik każdego porządku kulturowego. Warto zwrócić uwagę na to, że ma ona swoje społeczne zasięgi, granice w przestrzeni, a także historyczne, czasowe ramy. Codzienność jest obszarem oswojonej zwykłości określonego czasu i miejsca, konkretnej czasoprzestrzeni społeczno-kulturowej.Z pewnością codzienność, mimo pozornej inercyjności podstawowych jej struktur, jest historycznie i kulturowo zmienna.Konkretna kultura zawsze generuje zestaw specyficznych norm, dyspozycji behawioralnych oraz instytucjonalnych wzorców działania. Znacząca w podjętych tu badaniach była m.in. próba identyfikacji w kilku wybranych tekstach mediewistycznych mniej lub bardziej wyraźnie zarysowanych profili opisu historycznego związanych z kategorią codzienności. Zamiarem autora było też udzielenie odpowiedzi na pytania o dające się wyznaczyć powiązania między historiografią a refleksją antropologiczną i kulturoznawczą.Za istotne zostało uznane również postawienie m.in. następujących problemów:Czy dzięki kategorii codzienności można wyznaczyć profile refleksji nad kulturą w jej historycznym wymiarze?Czy codzienność to kategoria użyteczna i ważna, czy też marginalna w dotąd praktykowanych metodach opisu historiograficznego?Książka adresowana jest do studentów i badaczy kierunków humanistycznych zainteresowanych historią kultury, antropologią, kulturoznawstwem.